Wiecie co, momentami mam wrażenie ze ludzie myślą że będą wiecznI. Do pewnego czasu ja też tak uważałam. No.bo przecież skończyłam 18 lat to musi być supe. I było, przez trzy tygodnitygodnie. Od 3 października zmagam się z rzekomym skreconym kolanem. I.właśnie przez to, a bardziej.dzięki temu powstał ten blog. A może bardziej nie tyle co.blog a bardziej pamiętnik. Zainspirował mnie.do tego również kolega mojego facet.  świetny chłopak, dzięki któremu nauczyłam się żyć ze świadomością ze za pół roku mogę jeździć na wózk. Świat potrzebuje więcej takich osób. A i chciałam również powiedzieć ze posty.bbędą powstawać chaotycznie, w drodze ze.szkoły, do.szkoły lub tak.jak teraz siedząc i czekając na lekcje głęboko zastanawiając się nad tym co.czeka mnie w najbliższym czasie :)